Die laainetwerk in Italië is besig om te ontwikkel, maar hoe is dit om vandag eintlik met 'n elektriese motorfiets te reis?
Dit is die vraag wat ek drie jaar later probeer beantwoord het eksperiment van 12 maande en 7000 km met 'n elektriese motorfiets.
Hierdie keer het ek een gekry Energica Eva Esse Esse 9 en ek het landwyd na antwoorde gaan soek. In een naweek het ek gereis 1.500 km van Milaan na Imola, Ancona, Perugia, Vandag, Rome en dan 'n enkele snelweg strek van Rome na Milaan.
Si può fare? Yup!
Alles pienk en blomme? Nie.
In hierdie video wys ek jou die hele waarheid en niks anders as die waarheid oor myne nie #elektriese reis 2022, terwyl ek in hierdie artikel sal verduidelik hoekom ek dit gedoen het en jou verdere oorwegings bied.
Want ek het dit gedoen?
Elke keer as ek oor elektriese motorfietse praat en elke keer as ek eksperimenteer met reis met 'n elektriese motorfiets lok ek altyd baie kritiek en, aan die een kant, Ek verstaan dit. Ek deel egter nie die geslote houding van diegene wat aanval net omdat hulle nie die woord elektries wil hoor nie, net omdat dit nie 'n regte motorfiets is nie want dit maak nie geraas nie ens ens. Ek sien dit nie so nie. Elektries is 'n nuwe uitdaging vir mobiliteit en motorfietse is ook deel daarvan. Ek dink nie aan die volgende nie 12 jare sal alle motorfietse elektries word, maar ek dink ons sal meer en meer daarmee te doen hê en dat dit al hoe lekkerder sal wees.
Dit gesê, ek het een vir hierdie eksperiment gebruik Energieke Eva dat, al is dit in sy mees onlangse weergawe en met 'n battery van 21,4 kWh, Dit is nie 'n nuwe projek nie, maar dit is reeds agt jaar oud. Nietemin, dit is steeds 'n absoluut die nuutste motorfiets, ook omdat dit die moontlikheid van gelykstroom laai by die Fast-kolomme, die enigste wat jou toelaat om 'n afstand af te lê soos die een wat ek in die tyd van 'n naweek wou aflê.
Nou kan dit gedoen word…
Toe die eerste weergawe van hierdie fiets vrygestel is, sou dit nie moontlik gewees het om 'n reis soos hierdie in Italië te onderneem nie. Ti dirò di più: dit sou selfs twee jaar gelede nie moontlik gewees het nie en, heel waarskynlik nie eers verlede jaar nie. Laai-infrastruktuur kry swaar (uiteindelik) 'n aansienlike versnelling te danke ook aan die nuwe snelweg-laaistasies van Gratis vir X, vennoot met wie ek hierdie reis gereël het en vir wie ek ook wil bedank omdat hy my geensins gedwing het om net by sy stasies te laai nie, op die teendeel.
Die roete was in werklikheid beide op en van die snelweg af. Dit is omdat ek die tipiese behoeftes van diegene wat per motorfiets reis, wou respekteer: vir ons beteken die snelweg oordrag, Ek reis nie.
Die wete dat jy by snelwegdiensstasies op vinnige herlaaiings kan staatmaak, is egter ongetwyfeld ’n rooskleurige vooruitsig vir diegene wat selfs op twee wiele elektries wil ry.. Veral as in ag geneem word dat die kolomme normaalweg gevind word, helaas, in gebiede sonder dienste.
Die reis, en dan, dit was ook moontlik danksy die psigo-morele ondersteuning van Facebook-groep Diegene wat elektries reis, waarin jy talle vrae kan vind / antwoorde en baie ervarings wat deur baie verskillende gebruikers gedeel word. Ek het dit baie nuttig gevind en beveel dit vir jou aan.
Morale della favola: altyd beter, maar tog…
Ok, alles is goed maar… op die ou end wat het ek huis toe geneem?
Die bewustheid dat dit toenemend haalbaar is om in Italië per elektries te reis. Dit vir diegene wat per motor reis is dit reeds 'n lewensvatbare keuse (met al die relevante onderskeidings), vir diegene wat per motorfiets reis, is daar nog baie opofferings en beperkings te oorweeg. Die situasie is baie beter as onlangs: die produkte het verbeter (alhoewel nie veel nie, want hulle was reeds uitstekend en daar is nie nodig vir 'n groot evolusie vir nou nie) en die infrastruktuur is besig om te verbeter. Ons kan egter nie sê dat ons in die ideale situasie is nie, en ek sal jou vertel hoekom.
Die kwaliteit van tyd
Laaitye is en is nie 'n probleem nie. Hulle is nie vir 'n suiwer kwantitatiewe rede nie, of wat algemeen gesê word: “Ek kan nie twee ure stilsit nie… ens”. Kalibreer die afstande met jou fisiologiese stops, met 'n motorfiets soos die een wat ek gebruik het, is die afwisseling tussen die aangedrewe tydperk en die stilstaande tydperk tot voordeel van eersgenoemde. Eenvoudig gestel, jy ry tot jy moeg word, geen probleem nie. Na my mening is die vraag egter kwalitatief. Dit is omdat stop selfs meer stres as rus genereer. Jy behoort te kan ontspan terwyl jy laai, prop die motorfiets in en trek joune uit.
In plaas daarvan vind jy dat jy steeds met jou foon mors om laai te aktiveer. Wanneer dit begin, begin jy kyk of dit werklik teen die verwagte spoed laai, wat nie as vanselfsprekend aanvaar moet word nie, want soos ek in die video verduidelik, het die oorverhitting van die batterypak gelei tot verlangsamings. En so draai hulle na jou omdat jy voorspel het 30 minute en word 50 en so aan. Non solo: met die uitsondering van die Free To X-stasies wat, soos ek gesê het, in snelwegdiensgebiede geleë is, in genere Vinnige laaistasies is in perifere gebiede geleë amper asof hulle weggesteek is. Waar natuurlik niks te doen is nie, sien, eet…
In die middestad begin ons nou Tipo2's oral sien, wat egter nie so vinnig soos die Fasts is nie, maar dis beter as niks. Anyhow, egter, ons moet dit oorweeg jy word blootgestel sonder selfs die geringste skuiling. Die kolomme is altyd buite en sonder enige skuiling. Ek het die probleem blootgelê aan diegene wat hierdie stasies ontwerp en die reaksie was pragmaties en 'n bietjie’ ontwapen: die skuilings sal opdaag asook ander gebruikersdienste, maar op die oomblik is die prioriteit om meer kolomme in die kortste moontlike tyd neer te sit en as ons permitte vir die dekking van openbare grond in die 2035 ons is nog hier… Kortom, weereens in Italië moet ons die burokrasie en die traagheid van die stelsel omseil.
